Przejdź do głównej zawartości

Irena Sendlerowa - bohaterka wojenna

 Działaczka Żegoty w trakcie II wojny światowej, która uratowała ponad 2,5 tysiąca żydowskich dzieci



    Irena urodziła się w katolickiej rodzinie w Warszawie. Została wychowana „w duchu, że obojętna jest sprawa religii, narodu, przynależności do jakiejś rasy – ważny jest człowiek!” pisała w swoim życiorysie. Jej ojciec prowadził sanatorium w Otwocku, leczył tam biednych Żydów, którym inni lekarze odmówili pomocy. Dlatego Irena nauczyła się języka jidysz poprzez zabawę z rówieśnikami. 

Już przed wojną Irena była zaangażowana w pomoc społeczną. Oburzała ją dyskryminacja skierowana w stronę jej żydowskich przyjaciół. Po zdaniu matury w 1929 roku wyjechała do stolicy, gdzie miała praktyki w domu sierot „Różyczka”. Następnie podjęła pracę w Sekcji Pomocy Matce i Dziecku przy Obywatelskim Komitecie Pomocy Społecznej. Zajmowała się poszkodowanymi z powodu eksmisji i niepłacenia alimentów, szczególnie dziećmi nieślubnymi. Po likwidacji Sekcji Sendlerowa pracowała w Wydziale Opieki Społecznej Zarządu Miasta Warszawy. Publicznie potępiała segregację Żydów w klasach szkolnych. 

Kiedy warszawscy Żydzi zostali zamknięci w getcie, Irena załatwiła sobie i swoim współpracownikom przepustki, żeby pod pretekstem przeprowadzania inspekcji mogli przekazać uwięzionym Żydom jedzenie, pieniądze i szczepionki. Gdy 

w 1942 r. powstała Rada Pomocy Żydom, Sendlerowa, która działała pod pseudonimem „Jolanta”, została kierownikiem referatu dziecięcego „Żegoty”. Wraz z innymi członkami stworzyli skoordynowaną kampanię misji ratunkowych dla dzieci w gettach. Chowano je w brudnej bieliźnie, walizkach, pudłach, pakowano do skrzynek z narzędziami a nawet do trumien. Tak schowane dzieci wynosili pod nosem Gestapo. Sendlerowa dowoziła je do bezpiecznych domów, wręczała im nowe dokumenty 

i wysyłała do sierocińców i klasztorów, zakładów opiekuńczych i rodzin zastępczych.

Aby żydowska tożsamość ratowanych dzieci nie została zagubiona, Irena skrupulatnie zapisywała dane każdego z nich na cienkich bibułkach papierosowych i przechowywała je w szklanych słojach. 

Jednak Gestapo odkryło działalność Sendlerowej i aresztowało ją. Na szczęście zapiski Ireny były bezpieczne, ponieważ przed aresztem udało jej się przekazać słoje w ręce zaufanej Janiny Grabowskiej.

Mimo fizycznych i psychicznych tortur, Irena nie zdradziła żadnych informacji. Po kilku miesiącach milczenia została skazana na smierć. Na szczęście nigdy nie dotarła na swoją egzekucję. Wiozący ją kierowca nagle zmienił kierunek i oddał Irenę Żegocie, która przekupiła go niesamowicie wysoką sumą za uwolnienie Sendlerowej. 

Aż do klęski Niemiec, Irena nadzorowała misje ratunkowe Żegoty z ukrycia. Kiedy wojna się skończyła, Irena nawiązała kontakt z dziećmi, którym pomogła uciec. Chodź próbowano zatuszować zasługi Sendlerowej, uratowane przez nią osoby dopilnowały, aby ich bohaterka nie została zapomniana. Ostatecznie Irena została dwukrotnie nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla, otrzymała Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, oraz wiele odznaczeń państwowych. Po wojnie dalej angażowała się w działania społeczne. 

Irena Sendlerowa zmarła 12 maja 2008 r. w wieku 98 lat.




Zachęcamy do pobrania i wydrukowania tego plakatu ze skróconym artykułem o Irenie Sendlerowej! My wywiesiłyśmy takie plakaty w naszych szkołach, wy możecie zrobić to samo we własnej szkole, miejscu pracy lub gdziekolwiek się da. Dzięki temu, więcej osób go zauważy i dowiedzie się, kim była Irena.

Plakat pobierzesz tutaj!



Adrianna Jarzyna zgromadziła informacje potrzebne do artykułu i jest autorką ilustracji, autorką tekstu i plakatu jest Małgosia Winer.



Bibliografia


Biografia

    https://ipn.gov.pl/pl/dla-mediow/komunikaty/178875,Irena-Sendlerowa-Sprawiedliwa-wsrod-Narodow-Swiata.html

    https://sprawiedliwi.org.pl/pl/o-sprawiedliwych/irena-sendlerowa/biografia-ireny-sendlerowej

    https://youtu.be/LxZkdQfgot8














Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Hypatia z Aleksandrii - pierwsza męczennica nauki

Największa uczona starożytnej Aleksandrii Hypatia była genialną matematyczką i filozofką, która nauczała w szkole platońskiej i została głównym uczonym całej Aleksandrii na przełomie IV i V wieku naszej ery. Pisała podręczniki do matematyki, wynalazła astrolabium (urządzenie astronomiczne używane w nawigacji aż do XVII wieku, służyło do wyznaczenia położenia ciał niebieskich nad horyzontem). Opracowała też lepszą metodę dzielenia liczb wielocyfrowych.  Hypatia zaczynała jako uczennica swojego ojca Teona. Nauczał on swoją jedyną córkę (mama jest nieznana). Sam był dyrektorem uniwersytetu platońskiego i zaraził małą Hypatię pasją do matematyki, astromii i filozofii. W dorosłości córka przewyższyła ojca we wszystkich tych dziedzinach naukowych i przejęła jego stanowisko na uniwersytecie. Wykładaną przez Hypatię szkołą filozoficzną był neoplatonizm. Dla neoplatoników matematyka miała aspekt duchowy. Dzieliła się na arytmetykę, geometrię, astronomię i muzykę. Udowadniały one,...

Anna Komnene - przełomowa historyczka cesarstwa bizantyjskiego

  Anna Komnene jest autorką jednej z najważniejszych istniejących ksiąg historycznych, która opisuje losy Cesarstwa Bizantyjskiego na przełomie XI i XII wieku.      Anna stworzyła ponad 500 stron szczegółowych opisów walk prowadzonych przez jej ojca, cesarza Aleksego, ukazanych jednocześnie z perspektywy historyczki, jak i jego córki. Anna zatytułowała swoją księgę "Aleksjada".      Anna Urodziła się w 1083 roku jako księżniczka Cesarstwa Bizantyjskiego. Od dzieciństwa była zafascynowana kulturą starożytnej Grecji. Jednak wykształcenie księżniczki nie przewidywało studiowania starożytnych tekstów, więc Anna po nocach sama uczyła się czytać starożytną grekę. Kiedy w końcu zauważono, jak poważnie księżniczka traktowała chęć studiowania starożytnych nauk, zapewniono jej dobrą edukację w tym kierunku. Anna najbardziej uwielbiała poznawać teksty filozoficzne, a w szczególności prace Arystotelesa.       Przez jakiś czas cesarz Aleksy n...

Teano - pierwsza matematyczka

Pierwsza matematyczka znana historii      W Grecji w VI wieku p.n.e. dostęp do nauki był kobietom bardzo utrudniony. Niewielu udawało się wykształcić, Teano była jedną z tych nielicznych. Uczęszczała do szkoły pitagorejskiej, gdzie wśród 300 uczniów studiowało około 20 kobiet. Tak, to bardzo mało, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że ta szkoła odrzuciła ograniczenia płciowe i podobno w Crotone traktowano kobiety na równi z mężczyznami. Później Teano przejęła kierownictwo szkoły i sama została na niej wykładoczynią uwielbianą przez swoich uczniów i docenianą przez innych matematyków. Co zrobiła Teano? Napisała kilka traktatów z matematyki, fizyki i medycyny. Najważniejszym z nich jest ten dotyczący złotego podziału , który nie stracił znaczenia aż do dziś! Oprócz tego zajmowała się też astronomią i psychologią dziecięcą. Złoty podział to podział odcinka na dwie części ( a i b) tak, żeby stosunek długości dłuższej części ( a ) do krótszej części ( b ) był taki sam, jak s...